-
oa Samenwerking tussen Veilig Thuis en gemeenten in Zuid-Limburg
Hiaten in de aanpak van kindermishandeling
- Amsterdam University Press
- Source: Mens & Maatschappij, Volume 96, Issue 4, dec. 2021, p. 529 - 552
-
- 01 dec. 2021
Samenvatting
Cooperation Between Safe Home and Municipalities in Zuid-Limburg: Gaps in the Approach to Child Abuse
Since January 2015, Safe Home [in Dutch: Veilig Thuis] is the national report center for child abuse and domestic violence. The task of Safe Home and its partner organizations is to stop child abuse and domestic violence. The Risk-Need-Responsivity (RNR) model states that to reduce the chance for harmful behaviors in the future, relevant risk factors should be addressed in individual cases. Offered treatment programs should also be attuned to these risk factors (which is known as risk-based care). The offered risk-based care does not always correspond to the request of the family in question.
In the current study the main question was how it is determined which treatment program or care is offered by the municipalities to families after the investigation of Safe Home is completed and a case is transferred to the local municipality. We interviewed professionals from six municipalities in the region of South-Limburg about the use of structured risk assessment tools and the effectiveness of offered treatment programs. We found that the choice for certain treatment programs is mainly based on the family’s request (and not risk-based, as suggested by the RNR-model). Moreover, the municipalities make limited use of risk assessment tools that meet scientific standards. In order to stop child abuse in the long term, a radical change is needed in the approach of child abuse cases. We offer several recommendations, including the use of scientifically validated risk assessment tools and a closer cooperation and exchange of information between Safe Home and its partner organizations.
Samenvatting
Veilig Thuis (VT) fungeert sinds 2015 als landelijk advies- en meldpunt kindermishandeling en huiselijk geweld. De taak van VT en haar ketenpartners is om kindermishandeling en huiselijk geweld duurzaam te stoppen. Het Risk-Need-Responsivity (RNR)-model stelt dat om het risico van schadelijk gedrag in de toekomst te verminderen, de relevante risicofactoren in individuele casuïstiek aangepakt dienen te worden. Hierop dient ook de hulpverlening te worden afgestemd (ook wel risk-based care genoemd), die niet altijd overeen hoeft te komen met de hulpvraag van het betreffende gezin.
In het huidige onderzoek stond de vraag centraal hoe bepaald wordt welke hulp er wordt ingezet in gezinnen die na een afgerond onderzoek van VT aan de gemeenten worden overgedragen. We vroegen professionals binnen zes gemeenten in Zuid-Limburg middels verschillende vragenrondes naar het gebruik van gestructureerde risicotaxatie-instrumenten en de effectiviteit van de aangeboden hulpverlening. Wij vonden dat de keuze voor hulpverlening voornamelijk hulpvraag-gericht is (en niet risico-gestuurd, zoals het RNR-model voorschrijft) en dat door de gemeenten beperkt gebruik gemaakt wordt van risicotaxatie-instrumenten die voldoen aan wetenschappelijke standaarden. Om kindermishandeling blijvend te stoppen, is een ingrijpende verandering nodig in de aanpak van deze problematiek. Wij doen een aantal aanbevelingen, waaronder gebruik van wetenschappelijk gefundeerde risicotaxatie-instrumenten en nauwere samenwerking en uitwisseling van informatie in de keten.